متولد اسفند 1354 در تربت جام اهل ایران است

آموختن موسیقی و تحصیلات

نامجو آموزش موسیقی را از نوجوانی با نت خوانی آواز آغاز کرد و سپس ردیف موسیقی ایرانی

را ابتدا نزد استاد شاکری و سپس نصرالله ناصح پورآموخت که یکی از

برجسته‌ترین ردیف‌دانان ایران است.

وی پس از سپری کردن دوران دبیرستان در رشتهٔ تئاتر در

دانشکده سینما تئاتر (هنرهای دراماتیک سابق) پذیرفته شد؛ ولی برای تحصیل

در رشتهٔ موسیقی به دانشکدۀ هنر های زیبای دانشگاه تهران رفت .

وی به دلیل عدم رضایت از روشهای غیرخلاق تدریس، دانشگاه را رها کرد و فعالیت خود را

به شکل تجربی و غیرآکادمیک ادامه داد.

سبک موسیقی

نامجو در سخنرانی دانشگاه تهران

مشخصهٔ آثار نامجو «تلفیق» است: تلفیق سبک‌های مختلف موسیقی ایرانی و خارجی

و تلفیق اشعار کلاسیک با شعرهایی که خود می‌سراید. در موسیقی‌های او گوشه‌هایی

از سبک‌های راک ، سنتی ایراتی ، بلوز ، جاز و محلی به گوش می‌رسد. از شعرهای

مولوی، حافظ و جامی گرفته تا شاملو و براهنی در آثار او به گوش می‌رسد که گاهی عباراتی

کوچه‌بازاری در میان ابیات آنها اضافه شده است. او در این باره می‌گوید: «تلفیق از نظر من

اپیدمی زمانه‌است. تلفیق موسیقیایی دو شکل دارد، یکی تلفیق ابزار است، مثلاً قرار دادن

گیتار در برابر سه‌تار که چیز جدیدی نیست؛ و دیگری تلفیق گام که تا به حال کمتر در موسیقی

ایران به آن پرداخته شده، مثلاً کافیست که دو نت از دستگاه شور حذف شود تا ب

ه گام بلوز برسیم.» نامجو در خوانندگی از صداهای نامتعارف نیز استفاده می‌کند.

به گفتهٔ خودش این مسأله حاصل این است که به حنجره به عنوان یک ابزار صوتی نگاه می‌کند،

و در نتیجه بی آن که در بند سبک‌های خوانندگی باشد، هر صدایی از خود درمی‌آورد.

یکی از دلایلی که به گفته خود نامجو باعث خلاقیت بیشتر او در زمینه موسیقی تلفیقی شده‌است

ساز زدن با گروه‌های موسیقی زیر زمینی در مشهد و سپس تهران می‌باشد.

از جمله می‌توان به گروه ماد (عبدی بهروانفر ، نوید اربابیان، علی باغ فر) و

گروه پرساووس (مازیار محمدی، محمد قاسمی، شهرام لشگری) اشاره نمود

یکی از آهنگ های او به نام زلف با شعری از غزلیات حافظ می باشد که

نمآهنگ این ترانه را برای حمایت از زهرا امیر ابراهیمی ساخته است 

یکی از آهنگ‌های او با نام « بگو بگو» در جشنوارهٔ موسیقی

وب‌گاه تهران اونیو در سال ۲۰۰۴ دوم شد.

ملودی «مرغ شیدا»ی محسن نامجو برگرفته از

ملودی «مردی که دنیا را فروخت» (The man who sold the world) دیوید بووی است

آلبوم‌ها

وی در طول مدت فعالیت حرفه‌ای خود بیش از هفتاد قطعه ساخته

که بسیاری از این قطعات در قالب آلبوم‌هایی با نام‌هایی نظیر

عقاید نئوکانتی ، گیس ، جبر جغرافیایی ، دماوند ( سنتی ها ) ، ای کاش و... به صورت زیر زمینی

و غیر رسمی منتشر شده ولی اولین آلبوم رسمی محسن نامجو

در ( هفده شهریور 1386 ) ( هشت سپتامبر 2007 ) به  نام ترنج منتشر شد.

آلبوم ترنج اولین آلبوم رسمی محسن نامجوست که شامل ۹ قطعه است

و موسسه فرهنگی هنری آوای باربد آن را منتشر کرده.

او همچنین در سال ۱۳۸۷ با همکاری انتشارات کاروان، کتاب مشهور کیمیاگر اثر پائولو کوئلیو

را با ترجمه آرش حجاری، به شکل کتاب سخنگو یا کتاب صوتی ضبط و منتشر کرد.

بعد از آلبوم ترنج، کتاب سخنگوی کیمیاگر دومین اثر منتشرشده از محسن نامجو است.

نامجو در این اثر کوشیده تا یکی از درونمایه‌های اصلی کتاب را که «وحدت وجود» است

در سرتاسر اجرایش نمایش دهد و روایت خود را از کیمیاگر کوئلیو ارائه کند. نامجو نقش

بیش از سی شخصیت کیمیاکر را به‌صورت نمایشی اجرا کرده و نزدیک به شصت دقیقه

نیز موسیقی اصیل برای آن ساخته است.اولین آلبوم محسن نامجو در خارج از ایران با

عنوان آخ نیز در 6 اکتبر2009 ( مهر 1388 ) منتشر شد.

در این آلبوم گلشیفته فراهانی با نواختن پیانو و هم خوانی با محسن نامجو همکاری می کند

محکومیت و واکنش او

پس از اعلام برخی از وب‌سایت‌ها در خصوص محکومیت نامجو از سوی دادگاه عمومی تهران

به پنج سال حبس تعزیری به خاطر توهین به مقدسات، اجرای تمسخرآمیز آیات قرآن و بی‌حرمتی

به کتاب مقدس مسلمانان، وی در گفتگویی با بی‌بی‌سی فارسی، اعلام کرد که این موضوع

می‌تواند بی‌ارتباط با کارهای اخیرش از جمله کلیپ بیابان نباشد.